Nabeschouwing

We kunnen na deze minitrip het volgende besluiten:

- Alle vluchten met United/Air Canada verliepen perfect, zowel in de heen- als in de terugreis. We vertrokken telkens netjes op tijd om ook op tijd, of zelfs vroeger, aan te komen.
- We huurden opnieuw de auto, zoals bijna altijd, bij Alamo. Jammer genoeg heeft Vancouver Airport nog geen skip-the-counter en moet men dus eerst langs de balie. Dat houdt ook in dat men de auto niet zomaar kan uitkiezen.
We hadden echter geluk want de baliemedewerker was in een bijzonder goede bui en besloot zomaar om ons gratis en voor niets een upgrade te geven. We kregen een zo goed als nieuwe Dodge Durango mee, voorzien van alle toeters en bellen en met een mooi zwart lederen interieur met rode stiksels.

- Alle hotels voldeden meer dan aan de verwachtingen. Overal kregen we een kamer zoals gevraagd en zelfs soms meer zoals een gratis upgrade in Vancouver.

- Het weer was de eerste dagen gewoon fantastisch met volop zon en temperaturen rond de 25°C. We zagen echter op de voorspellingen dat het weer zou veranderen net op het moment dat we een walvissentocht geboekt hadden. Daardoor hebben we die excursie een dag vervroegd en het bleek inderdaad een goede zet want vanaf de dag daarna heeft het eigenlijk niets anders meer gedaan dan geregend, dit tot de laatste dag toen het weer zonnig was in Victoria.
Gelukkig hadden we alle buitenactiviteiten waarvoor goed weer wenselijk was gedaan in het begin van de vakantie, zoals de fietstocht in Vancouver, de ferry-overtocht naar Vancouver Island en de walvissenexcursie. Tijdens de regendagen verbleven we in ... het regenwoud en daar hebben we dan ook echt genoten van dat 'slechte' weer.

Deze minitrip hebben we eigenlijk geboekt na een post van Bert's goedkope vliegtuigtickets waardoor we deze tickets naar Vancouver konden boeken aan amper €370, bagage inclusief en met bijzonder goede uren.

De blog werd vrij goed bijgehouden tijdens de reis zelf, maar de rest wordt eerstdaags geüpdatet.

We weten nog niet zeker wat de volgende reis wordt waarvan we een blog zullen bijhouden. Op vraag van enkele vrienden wordt dat misschien wel een nieuwe groepsreis in april naar het ZW van de VS, maar dat zien we nog wel.


Tot lezens,

Rudi

12 september 2018 - Vancouver - Chicago - Brussel





wo 12/09  09:35 - 15:42 Vancouver (YVR) - Chicago (ORD) 4u07 AC-8038
Canadair Jet 900
Layover 2u08
wo 12/09  17:50 - 09:05 Chicago (ORD) - Brussel (BRU) 8u15 UA-972
Boeing 767-300


Eigenlijk valt er niet veel te zeggen over deze dag, behalve dat alles perfect verlopen is. Vliegtuigen netjes op tijd, nergens lang moeten wachten bij security noch bij Immigrations (die overigens al op de luchthaven van Vancouver zijn ipv in Chicago).
Bovendien ook heel rustige vluchten zonder turbulentie en een mooie lucht bij de opkomende zon bij de kust van Wales.


En een vliegtuig onder/naast ons.


Nog maar pas in Zaventem geland en we wanen ons alweer in een derdewereldland... Voor mensen met een niet-Europees paspoort staan er echt el-len-lange rijen aan te schuiven voor de paspoortcontrole. Weet niet wat er daar aan de hand was, wellicht weer een of andere stiptheidsactie, maar dat was echt niet normaal. De mensen stonden tot ver in de gang vóór de paspoortcontrole. Die zullen alvast ook wel gedacht hebben 'vliegen op Zaventem? Eén keer maar daarna nooit meer' ...

Dan nemen we de trein naar huis en ... die heeft al bijna een halfuur vertraging wegens, zoals we later op de trein vernemen want in het station nul comma nul communicatie, een diefstal van koperleidingen ergens rond Luik (vanwaar onze trein kwam).

Welkom thuis in het fan-tas-tische België... hoogtijd dat we opnieuw op reis gaan...

11 september 2018 - Victoria - Vancouver



We hebben een heel mooie hoekkamer in het hotel inclusief keuken en nemen dan ook het ontbijt in onze ruime kamer. Buiten ziet het er weeral nat uit, maar gelukkig regent het nu niet meer.
Victoria, de hoofdstad van British Columbia en de meest zonnige stad van Vancouver Island, bezoekt men best op een zonnige dag omwille van de vele bloemen die er overal in de stad zijn. Vooral de omgeving rond de Inner Harbour is heel mooi en kleurijk dankzij de vele planten.

We lopen langs het gebouw van de Legislative Assembly of British Columbia.


We bereiden er ons al op voor dat het een regenachtige dag zal worden, maar als we amper een halfuur buiten zijn klaart het helemaal op en krijgen we zowaar een volledige open blauw lucht en een stralende zon. Nou, dat was weeral enkele dagen geleden dat we de warmte van de zon voelden.
En de bloemen laten zich al direct van hun mooiste kant zien.





Verderop gaat het naar het kleurrijke Fisherman's Wharf.








Omdat onze tijd wat beperkt is laten we ons terug naar de Inner Harbour brengen met een van de komisch ogende gele watertaxis. Wij vinden ze ietwat komisch omdat ze gewoon veel te snel varen dan wat men zou verwachten van zo'n klein, niet-gestroomlijnd vaartuig.




Het is inmiddels rond de middag geworden en we gaan eten op het terras van 'The Deck' (Milestones grill and bar) in de Inner Harbour. Daar eten we een ontzettend lekker stuk gegrilde zalm. Heerlijk was dit.

Het wordt stilaan tijd om terug naar het hotel te gaan en onze auto te gaan ophalen want we willen graag rond 15:00 vertrekken naar de Ferry Terminal.






We rijden via het Mile Zero Monument, de start van de 8.000 km lange Trans-Canada Highway die het land helemaal van west naar oost (of vice versa) overspant.


Laatste stop voor deze reis wordt bij Cattle Point.




Onderweg, gewoon in een residentiële wijk zien we enkele herten lopen.



Dan gaat het in één keer richting Swartz Bay waar de terminal is voor de ferry naar Tsawwassen. Als we inchecken vraagt de dame ons of we met de ferry van 16:00 of met die van 17:00 meewillen. Het is nu precies 15:58 en uiteraard gaan we akkoord om met die van 16:00 mee te varen, niettegenstaande we de ferry van 17:00 lang geleden gereserveerd hadden.
Er komt nog één auto achter ons en dan gaan de deuren van de boot dicht. Dat was even goed time management...

De overtocht is heel rustig, maar in tegenstelling tot de laatste keer dat we deze ferry namen, zien we nu geen wildlife. De vorige keer werden we zowat de ganse overtocht getrakteerd op een bijzonder mooie, en gratis, orka- en dolfijnenshow die voortdurend met de boot meezwommen.

Deze keer moeten we het stellen met heel mooie wolkenluchten.









Na anderhalf uur komen we aan op het vasteland van British Columbia en een halfuurtje later checken we in bij het hotel.
Nadat we de koffers opnieuw geschikt hebben voor de terugvlucht van morgen gaan we eten in het nabijgelegen Denny's.


Het weer: heel mooi zonnig, 20°C

Aantal gereden km: 81
Overnachting in Accent Inn Vancouver Airport Hotel

10 september 2018 - Campbell River - Victoria


Als we opstaan is het voorlopig nog droog, maar de lucht ziet er niet bepaald naar uit alsof het een zomerse dag zal worden. De weervoorspellingen geven dan ook niets anders dan grote hoeveelheden regen tot en met volgend weekend. Verder gaan de voorspelling niet...
Misschien is het maar best dat het hier langdurig regent want de droogte en de daarmee gepaard gaande bosbranden kunnen enkel daarmee opgelost worden.

Gisteren zagen we tijdens het ontbijt een bald eagle een vis opduiken uit het water, nu zien we een walvis voorbijzwemmen. Ach, dat wordt aanpassen vanaf vrijdagochtend als we thuis ontbijten...

Bij Government Wharf in Fanny Bay ligt er meestal een grote kolonie sea lions en aangezien dit toch op onze route ligt, gaan we daar eens kijken. Eigenlijk liggen ze daar vooral tijdens de wintermaanden als er grote hoeveelheden haring zitten, maar er zijn er ook die hier altijd blijven en die zien we inderdaad liggen op een ponton.


Iets verderop ligt het zo goed als onbekende Rosewell Creek Provincial Park gekend om zijn prachtige esdoorns en andere bomen, varens en mossen. Als we er aankomen valt de regen inmiddels weeral met bakken uit de lucht en we twijfelen even of we hier wel willen doorstappen. We willen immers een hike van zo'n 8 km doen tot bij watervallen die net buiten het park liggen. Voordeel ten opzichte van gisteren is dat het nu bijlange niet zo koud is, 15°C tegenover gisteren amper 8°C.
We besluiten om het er toch maar op te wagen en komen al direct in een waar sprookjesbos terecht.









 --> overige foto's volgen later

We twijfelen enkele keren om terug naar de auto te gaan omdat het echt zo ontzettend hard blijft regenen en we ondertussen doornat zijn, zowat tot op ons ondergoed, maar stappen toch maar door. Veel natter kunnen we immers niet meer worden ...

Eindelijk, na wat geklauter over spekgladde boomwortels komen we bij de watervallen van de Rosewell Creek.


Tijdens de terugweg stopt het eindelijk met regenen en komt de zon zelfs nu en dan tevoorschijn. Wij worden er echter niet bepaald droger op want onze broeken slepen voortdurend langs de natte varens en heel wat druppels vallen van de bomen.
Maar toch vinden we het wondermooie hike, deze keer niet zozeer omwille van het eindpunt, maar wel omwille van de hike zelf door een echt regenwoud, letterlijk en figuurlijk. En ook niet versmaden: we waren er helemaal alleen.




--> overige foto's volgen later

We hebben in totaal 8.4 km gestapt en we zijn wat blij als we eindelijk die natte kledij kunnen uittrekken en te drogen leggen in de auto. Met de verwarming, inclusief stoelverwarming in de hoogste stand rijden we nu richting onze volgende bestemming, Cathedral Grove in MacMillan Provincial Park. Hier staan gigantische bomen van meer dan 800 jaar oud en met een omtrek van meer dan 9 meter.
Het park werd op Nieuwjaar 1977 ontzettend hard getroffen door een bijzonder zware storm waarbij tientallen bomen geveld of afgetopt werden. Het park is sindsdien niet meer hetzelfde als daarvoor en sommige trails werden afgesloten. De meeste bomen zijn gewoon blijven liggen en zijn  ondertussen voedingsbodems geworden voor nieuwe planten wat het ecosysteem dan weer ten goede komt.
Het is in elk geval een bijna wonderbaarlijk mooi bos om door te lopen met gigantische bomen, varens en mossen.











--> overige foto's volgen later

Onze laatste stop voor vandaag wordt Chemainus. Daar verdiende men jarenlang de kost met het zagen van hout waar de voormalige houtzagerij de grootste ter wereld was. Door de recessie in de jaren 1980 diende men de houtzagerij uiteindelijk te sluiten. Om de economie te stimuleren heeft men verschillende kunstenaars muurschilderingen in het dorp laten aanbrengen. Deze ‘Murals‘ beelden verschillende elementen uit van de geschiedenis van het dorp en Vancouver Island. Hiermee is een enorme toeristische toestroom ontstaan die jaarlijks enkele honderdduizenden bezoekers naar Chemainus trekt. Het zijn dan ook bijzonder mooie schilderijen met elk hun eigen verhaal.
Heel merkwaardig ook, volgens wij Europeanen, is dat er nergens maar dan ook nergens sporen zijn van vandalisme of graffiti.




--> overige foto's volgen later

Het is inmiddels al vrij laat geworden en in plaats van door te rijden naar Victoria en daar te eten, lopen we binnen in de, ook fraai beschilderde, Subway voor een broodje.


We komen om 20:30 aan in Victoria en na het inchecken gaan we nog eens langs de Inner Harbour naar de mooi verlichte gebouwen kijken.



--> overige foto's volgen later


Het weer: voor een groot stuk van de dag viel de regen opnieuw met bakken uit de lucht. Het werd droger en zonniger naarmate we meer naar het zuiden reden. 8-19°C

Aantal gereden km: 333
Overnachting in Helms Inn